smisli

Swedish verb · Modal verb

kunna conjugation


att kunna means “can, know”. Present kan, past kunde, supine kunnat.

FormSwedishEnglish pattern
Infinitiveatt kunnato …
PresentkanI …, he …s
Past (preteritum)kundeI …ed
Supine (perfect)har kunnathave …ed
Past perfecthade kunnathad …ed
Futureska kunna / kommer att kunnawill …

Swedish verbs do not change for person: jag kan, du kan, hon kan, vi kan, de kan. Learn one form per tense and you can use it with everyone.

How kunna conjugates

Modal verbs (kunna, vilja, ska, böra, måste) go directly before another verb in the infinitive, without att: jag kan simma. They have no imperative and no passive. kunna: kan, kunde, kunnat.

Meanings and examples

Patterns: ngn = någon (someone) · ngt = något (something) · SATS = a clause · VERB = a verb · PLATS = a place · RIKTNING = a direction · TID = a time · SÄTT = a manner · ADJ = an adjective

1 can, know

har kunskap eller färdighet i

Pattern ngn kan ngt/VERB

  • jag kunde inte läxanI hadn't done my homework
  • kan du simma?can you swim?
  • hon kunde inte läxan idag

2 can

har möjlighet eller tillfälle att

Pattern ngn kan VERB

  • kan jag få tala med Kerstin?may I speak to Kerstin?
  • kan du komma i morgon?can you come tomorrow?

3 can

Pattern ngn/ngt kan VERB

  • arbetet kan ta lång tidthe work can take a long time
  • det kan vara santthat could be true
  • Kan det verkligen vara sant att Anna ska gifta sig?
Questions

What is the past tense of kunna in Swedish?

The past tense (preteritum) of kunna is kunde, the same for every person: jag kunde, du kunde, vi kunde.

What is the supine of kunna?

kunnat. The supine is used with har and hade to form the perfect: jag har kunnat, jag hade kunnat.

Is kunna a regular verb?

kunna is a modal verb with irregular forms: kan, kunde, kunnat.

More modal verb verbs

Meet kunna in a story. Save it once.

Open Smisli Free to start · tap any word to save it